Μαρόκο


Ταγκιέρ, Καζαμπλάνκα, Μαρακές... μόνο τα ονόματα αυτών των πόλεων ανεβάζουν το ενδιαφέρον στα ύψη. Το Μαρόκο έχει μυθοποιηθεί εντελώς. Και δικαιολογημένα. Οι ταξιδιώτες επιβραβεύουν τη μοναδική ιστορία της χώρας, το τρεμοφέγγισμα του φωτός και την ιδιαίτερη τέχνη της.
Το Μαρόκο είναι ιδανική χώρα για να ξεκινήσει κανείς να ταξιδεύει στην Αφρική. Εύκολη μεταφορά από την Ευρώπη,η ζωή πυρετώδης αλλά φιλική και ταυτόχρονα διεγείρει το ενδιαφέρον του ταξιδιώτη. Οι αγορές διάσπαρτες σε όλη τη χώρα, γεμάτες με χαλιά, χειροποίητα ξυλόγλυπτα, κοσμήματα και δέρματα, που μαζί με αυτά της Τυνησίας είναι τα πιο μαλακά σε όλο τον κόσμο.

Παρ’ όλα αυτά, η εικόνα του Μαρόκο αλλάζει αργά. Οι παλιές ρομαντικές νότες ενός συντηρητικού έθνους που πηγάζουν από την Ισλαμική και φεουδαρχική ιστορία κάνουν έντονο κοντράστ με τη σημερινή πραγματικότητα. Οι μεσαιωνικές μεντίνες (αγορές) με δρόμους-λαβύρινθους της Μαρακές, για πολλούς αντιπροσωπεύουν όλο το Μαρόκο. Αλλά μην ξαφνιαστείτε όταν ακούσετε τον ψηφιακό ήχο των κινητών, ή όταν δείτε πινακίδες που σας οδηγούν προς το κοντινότερο ίντερνετ καφέ.

Προσοχή
Οι ταξιδιώτες στο Μαρόκο θα πρέπει να αποφεύγουν τις πολιτικές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις. Εκείνοι που σχεδιάζουν να ταξιδέψουν προς τα αμφισβητήσιμα εδάφη της Δυτικής Σαχάρας, πρέπει να έχουν υπόψη τις πιθανές συμπλοκές μεταξύ του Μετώπου Πολισάνο και των Μαροκινών αρχών. Πολλές περιοχές της Δυτικής Σαχάρας έχουν παλιά ναρκοπέδια, που δεν έχουν εκκαθαριστεί από τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο.

Πλήρες όνομα της Χώρας: Βασίλειο του Μαρόκο
Έκταση: 710,000 τ.χμ.
Πληθυσμός: 31 εκατομμύρια
Πρωτεύουσα: Ραμπάτ
Εθνικότητες: 55% Άραβες, 44% Βέρβεροι, 0.7% ξένοι
Γλώσσες: Επίσημη γλώσσα τα Αραβικά, όμως μία μεγάλη μειονότητα μιλάει Βερβερίνικα, ενώ δεύτερη γλώσσα και αρκετά διαδεδομένη σε ολόκληρη τη χώρα, τα Γαλλικά. Άλλες γλώσσες είναι τα Αγγλικά και Ισπανικά
Θρησκείες:
Το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού είναι Μουσουλμάνοι (98%), όμως υπάρχουν και αρκετοί Χριστιανοί (1%) και Εβραίοι(1%).
Κυβέρνηση: Συνταγματική Μοναρχία
Επικεφαλής του Κράτους: Βασιλιάς Μοχάμεντ ΣΤ’
Επικεφαλής της Κυβέρνησης: Πρωθυπουργός Ντρις Τζετού
ΑΕΠ: US$107 δις.
ΑΕΠ κατά κεφαλήν: US$3,200
Ετήσια αύξηση: 6.8%Πληθωρισμός: 6%
Κύριες δραστηριότητες: γεωργία, κατασκευές, αλιεία, τουρισμός
Κύριοι Εμπορικοί Εταίροι: ΕΕ, ΗΠΑ, Ιαπωνία, Σαουδική Αραβία, Βραζιλία

Νόμισμα: Το Μαροκινό DIRCHAM (ΝΤΙΡΧΑΜ) υποδιαιρείται σε 100 centims, χαρτονομίσματα των 200, 100, 50 και 10 dircham και κέρματα των 5, 1, 0.50, 0.20, 0.10 και 0.5 centim. Πιστωτικές κάρτες Visa και Amex είναι ευπρόσδεκτες μόνο σε μεγάλα καταστήματα και ξενοδοχεία.
Ισοτιμία: 1 δολάριο = 8,5 ντιρχάμ περίπου.
Περιορισμοί: Η εισαγωγή και εξαγωγή του τοπικού νομίσματος απαγορεύεται. Αντίθετα για τα ξένα νομίσματα δεν υπάρχει περιορισμός.

Διαφορά ώρας με την Ελλάδα: -2
Τηλέφωνο: από Ελλάδα 00212(2)+ αριθμός για την Καζαμπλάνκα, προς Ελλάδα 0030(2310)+αριθμός για Θεσσαλονίκη.
Ηλεκτρισμός: 127/220V ,50Hz
Βάρη και μέτρα: Μετρικό σύστημα.

Ώρες Τραπεζών: 08:30 - 11:30 & 14:30 - 17:00 από Δευτέρα έως Παρασκευή. Για τους θερινούς μήνες από 08:00 - 15:30).
Εμβόλια: Δεν απαιτούνται.
Διατροφή: Τα φαγητά στα εστιατόρια είναι πάρα πολύ γευστικά και σε μεγάλη ποικιλία. Προτιμήστε το εμφιαλωμένο νερό.
Κλίμα: Ποικίλει από περιοχή σε περιοχή. Οι παραθαλάσσιες περιοχές έχουν ζεστό Μεσογειακό κλίμα που επηρεάζεται από τους Νοτιοδυτικούς ανέμους. Στην ενδοχώρα είναι πιο θερμό αλλά χωρίς καθόλου υγρασία. Στην περιοχή της Σαχάρα, νοτιότερα της χώρας, γίνεται θερμότερο την ημέρα,με πολύ χαμηλές θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της νύχτας. Ψυχρότερες περιοχές θεωρούνται οι ορεινές, όπου ακόμα και στην καρδιά του καλοκαιριού είναι πολύ ευχάριστο. Στο Αγκαντίρ και Μαρακές οι κάτοικοι απολαμβάνουν έναν πιο ήπιο χειμώνα όπου η μέση θερμοκρασία κυμαίνεται γύρω στους 12°C.
Βίζες: Απαιτείται διαβατήριο. Κάτοικοι της ΕΕ, Αγγλίας, ΗΠΑ, Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας δεν χρειάζονται βίζα. Η σφραγίδα των 3 μηνών μπορεί να επεκταθεί από το Αλλοδαπών.

Κίνδυνοι για την υγεία: Ελονοσία που ελλοχεύει στις πιο βόρειες περιοχές του Μαρόκο. Συνήθη συμπτώματα: πυρετός, κρυάδες και ιδρώτας, πονοκέφαλοι, διάρροια και γαστρικοί πόνοι, έως και αόριστη αίσθηση κακής υγείας και διάθεσης. Φροντίστε για άμεση ιατρική περίθαλψη αν υποπτεύεστε ελονοσία. Χωρίς περίθαλψη η ελονοσία μπορεί άμεσα να γίνει πολύ σοβαρή και να αποβεί θανατηφόρα. Αν η ιατρική βοήθεια δεν είναι διαθέσιμη, μπορούν να χρησιμοποιηθούν χάπια κατά της ελονοσίας. Πριν ταξιδέψετε, θα πρέπει να αναζητήσετε ιατρική συμβουλή για το κατάλληλο φάρμακο και τη σωστή δοσολογία. Αν είχατε επαφή με την ελονοσία, υποχρεωτικά ξαναελεγχθείτε μόλις επιστρέψετε στην πατρίδα, γιατί μπορεί να είστε φορείς της ασθένειας, ακόμα και αν δεν έχετε συμπτώματα. Αν ταξιδεύετε σε αυτές τις περιοχές είναι πολύ σημαντικό να αποφεύγετε τα τσιμπήματα των κουνουπιών, χρησιμοποιώντας ανοιχτόχρωμα ρούχα, παντελόνια και μακριά μανίκια.Στις εκτεθειμένες περιοχές του δέρματος χρησιμοποιείστε απωθητικά που περιέχουν το συστατικό DEET. Παρατεταμένη χρήση του DEET μπορεί να είναι επιβλαβής, ειδικά στα παιδιά, αλλά προτιμάται η χρήση του παρά το τσίμπημα των κουνουπιών που μεταφέρουν την ασθένεια. Να αποφεύγετε να φοράτε αρώματα και aftershave. Το απωθητικό λειτουργεί αποτελεσματικά κατά των κουνουπιών και άλλων εντόμων.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Η παραπάνω προειδοποίηση ισχύει μόνο για τα Βόρεια παράλια του Μαρόκο, που δεν είναι τουριστικές περιοχές, και απευθύνονται στους ανεξάρτητους ταξιδιώτες. Οι ταξιδιώτες με γκρουπ δεν επισκέπτονται αυτές τις περιοχές. Τα γκρουπ πηγαίνουν στην Καζαμπλάνκα, Μαρακές και γύρω περιοχές, που είναι πολλά χιλιόμετρα νοτιότερα. Υπάρχει οργανωμένη ιατρική περίθαλψη σε όλες τις μεγάλες πόλεις. Τα φαρμακεία είναι ανοιχτά στις ώρες καταστημάτων καθώς και για ώρα ανάγκης.
 
Γεγονότα
Το Μαρόκο είναι ένας από τους θρησκευτικούς πρωτοπόρους, όπου η Ορθοδοξία και τα τοπικά έθιμα συναντήθηκαν και συμβιβάστηκαν. Ο σεβασμός προς τους Άγιους εγκαταστάθηκε από τους Ορθόδοξους Μουσουλμάνους του Ηλίου, αλλά το Ισλάμ, όπως ο Χριστιανισμός είναι σύμπλεγμα πολλών αιρέσεων.

Αξίζει να ρωτήσετε για τις λεπτομέρειες και τις ημερομηνίες των φεστιβάλ, επειδή ακολουθούν το ισλαμικό ημερολόγιο, που είναι σεληνιακό και διαφέρει λίγο. Γύρω στο Μάη γίνεται το Mousseum του Σιντί Μοχάμεντ Μα αλ Αϊνίν, ευκαιρία να δείτε τους Τουαρέγκ (νομάδες της Σαχάρα) και την εμπορική συνέλευση των φυλών. Το Εθνικό Φολκλορικό Φεστιβάλ του Μαρακές είναι τουριστικό γεγονός, διάρκειας 10 ημερών, όπου συμμετέχουν χορευτές, μουσικοί και άλλοι πολλοί από όλη τη χώρα. Τον Οκτώβριο στη μικρή βόρεια πόλη της Ερφούντ διοργανώνεται φεστιβάλ προς τιμήν του πιο σημαντικού φρούτου της ερήμου, τον χουρμά. Η Ημέρα της Ανεξαρτησίας, μία από τις 5 εθνικές λαϊκές γιορτές, γιορτάζεται στις 18 Νοεμβρίου.
 
Πότε να πάτε
Στα παράλια ο καιρός είναι ήπιος και κατάλληλος για τουρισμό σχεδόν όλο το χρόνο. Όμως το χειμώνα μπορεί να έχουμε χαμηλές θερμοκρασίες με πολλή υγρασία στα βόρεια της χώρας. Στην ενδοχώρα, οι πιο κρύοι μήνες είναι από τον Οκτώβριο μέχρι τον Απρίλιο και είναι οι δημοφιλέστεροι μήνες μεταξύ των ταξιδιωτών. Αυτήν την εποχή ο καιρός είναι απολαυστικά ζεστός κατά τη διάρκεια της ημέρας (γύρω στους 30°C) και ψυχρός τη νύχτα (γύρω στους 15°C). Ο χειμώνας στις πιο ψηλές περιοχές απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή. Αν πάτε στα βουνά, έχετε υπόψη ότι η περίοδος για σκι είναι συνήθως από το Δεκέμβριο μέχρι το Μάρτιο. Για ταξίδια με πολλές μετακινήσεις και πεζοπορίες, να αποφεύγετε την υψηλή περίοδο (από τα μέσα Ιουνίου μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου), ειδάλλως μπορεί να βρείτε όλες τις περιοχές γεμάτες από τουρίστες
 
Κόστος ζωής
Ντιρχάμ
Ισοτιμία: 1€ = 10,8 Ντιρχάμ

Γεύματα
 Οικονομικά: 25-45 Ντιρχάμ
 Μεσαία: 45-90 DH
 Ακριβά: 90-130 DH
 Λουξ: 130+ DH

Διαμονή
 Οικονομική: 30-130 DH
 Μεσαία: 130-220 DH
 Ακριβή: 220-450 DH
 Λουξ: 450+ DH

Να υπολογίσετε 40-50€ την ημέρα, αν θέλετε να ταξιδεύετε με άνεση. Οι οικονομικοί ταξιδιώτες που προτίθενται να μείνουν σε κάμπινγκ ή φθηνά ξενοδοχεία, θα μπορούσαν άνετα να επιβιώσουν με 15-20€ την ημέρα. Να είστε έτοιμοι να πληρώσετε ακριβά για μια απολαυστική μπύρα (περίπου 3€) και άλλες ξέφρενες εισαγωγές. Η περιήγηση στη χώρα είναι σχετικά φθηνή και υπάρχει πληθώρα επιλογών. Η πιο φθηνή (και πιο απολαυστική) είναι η ποδηλασία.

Υπάρχει μεγάλο εύρος τραπεζών, ΑΤΜ και ανταλλακτηρίων συναλλάγματος. Είναι σχετικά εύκολο να αλλάξετε νόμισμα, αφού οι ισοτιμίες από τράπεζα σε τράπεζα δεν διαφέρουν πολύ. Ίσως η καλύτερη τράπέζα είναι η Banque Marocaine du Commerce Extérieur (BMCE). Προτιμάτε το ρευστό, παρά τις πιστωτικές κάρτες και τα ΑΤΜ που κρατάνε προμήθεια περίπου 1.5%.

Τα φιλοδωρήματα είναι αναμενόμενα στα καλά εστιατόρια. Συνήθως περίπου 10%-15% του λογαριασμού. 1 ή 2 ντιρχάμ θα πρέπει να φθάνουν στα περισσότερα ταπεινά εστιατόρια και καφέ. Ένα ολόκληρο φάσμα άλλων υπηρεσιών προσφέρεται με σκοπό να σας αποσπάσουν μερικά ντιρχάμ. Να θυμάστε ότι για τους περισσότερους πορτιέρηδες, ξεναγούς, φωνακλάδες στις στάσεις λεωφορείων (ένα ξεχωριστό ενοχλητικό είδος της Τανγκέρ) και άλλους, είναι ο βασικός τρόπος να βγάζουν τα προς το ζειν. Από την άλλη μεριά, απαιτητικό ζητιάνεμα δεν πρέπει να ανταμείβεται.
 
Αξιοθέατα
Ραμπάτ

Η τέταρτη από τις αυτοκρατορικές πόλεις, η Ραμπάτ, είναι ένα περίεργο μείγμα του μακρινού της παρελθόντος με το σύγχρονο παρόν. Οι μέρες της δόξας της πόλης ήταν τον 12ο αιώνα, όταν ο τότε σουλτάνος χρησιμοποίησε το Κάσμπα (φρούριο) σαν βάση για τις εκστρατείες του κατά των Ισπανών. Εκείνη την εποχή κατασκευάστηκαν τα πιο σημαντικά αξιοθέατα της πόλης. Η Ραμπάτ αποτέλεσε το λιμάνι σωτηρίας των μουσουλμάνων μετά τον διωγμό από την Ισπανία, περίπου τον 17ο αιώνα, καθώς επίσης διετέλεσε πρωτεύουσα μόνο κατά τις μέρες της γαλλικής κατοχής.

Στις αγορές της πόλης μπορείτε να περπατήσετε άνετα χωρίς την πίεση των ανυπόφορων πωλητών.

Το πιο γνωστό αξιοθέατο της πόλης είναι το Τουρ Χασσάν, ο μη-ολοκληρωμένος μιναρές του τζαμιού που ξεκίνησε ο Ιακούμπ αλ-Μανσούρ. Ένας σεισμός έφερε την κατασκευή του σε αδιέξοδο το 1755. Δίπλα του υπάρχει το Μαυσωλείο του Μοχάμεντ Ε’, πατέρας του τωρινού βασιλιά. Το Κάσμπα ντες Ουνταίας, χτισμένο σε λόφο που βλέπει στον Ατλαντικό Ωκεανό, φιλοξενεί το πρώην παλάτι, που τώρα είναι μουσείο παραδοσιακής τέχνης. Πέρα από τα τείχη της πόλης υπάρχουν τα απομεινάρια της αρχαίας πόλης Σάλα, γνωστής επίσης ως Τσέλα, με το καλύτερο Αρχαιολογικό Μουσείο της χώρας.

Μεταξύ του κεντρικού πάρκου (Jardins Triangle de Vue), που είναι και σημείο προσανατολισμού της πόλης, και του κύριου σιδηροδρομικού σταθμού, θα βρείτε τα περισσότερα ξενοδοχεία της Ραμπάτ και διάφορα φαγάδικα. Το μεγάλο σύμπλεγμα από καφενεία σε αυτό το μέρος προσφέρει όλες τις μπύρες, κεμπάμπ, πίτσες και παγωτά που ίσως χρειαστείτε. Το διεθνές αεροδρόμιο «Μοχάμεντ Ε’» είναι σε μικρή απόσταση ανατολικά της πόλης και υπάρχουν πολλά λεωφορεία και ταξί.

Καζαμπλάνκα
Εκείνοι που θα ψάξουν για τα σύγχρονα Humphrey Bogart σε κάθε γωνιά, σίγουρα θα απογοητευθούν. Η μεγαλύτερη πόλη και βιομηχανικό κέντρο του Μαρόκο είναι μια τεράστια, θρασύς μητρόπολη, όπου τα παραδοσιακά Μαροκινά σπιτάκια φαίνονται εκτός τόπου και χρόνου ανάμεσα σε κομψές σουίτες.

Αυτό το λιμάνι ήταν σε βαθιά παρακμή μέχρι που οι Γάλλοι αποφάσισαν να το ανακατασκευάσουν με πλατιές λεωφόρους, δημόσια πάρκα και επιβλητικά Μαυριτανικά (Μορέσκ) αστικά κτίρια. Η μεντίνα της Καζαμπλάνκα αξίζει μια επίσκεψη, καθώς και το Τέμενος του Χασάν Β’, που είναι από τα αρχαιότερα σε όλο τον κόσμο.

Φες
Η πιο παλιά από τις αυτοκρατορικές πόλεις, η Φες αναμφίβολα είναι η συμβολική καρδιά του Μαρόκο. Τα στενά πολύπλοκα δρομάκια της και η καταρρέουσα μεγαλοπρέπειά της προσθέτουν τον αέρα της ίντριγκας και του αυτοσεβασμού. Η μεντίνα της Φες ελ-Μπαλί (Παλιά Φες) είναι μία από τις μεγαλύτερες υπάρχουσες, ζωντανές, μεσαιωνικές πόλεις στον κόσμο και οι πύλες και τα τείχη που την περικυκλώνουν την κάνουν ακόμα πιο ξεχωριστή. Σε αντίθεση με τις άλλες παλιές πόλεις με τείχη, η Παλιά Φες δεν ξέφυγε από τα σύνορά της. Ο πληθυσμός αντιθέτως εκτοξεύθηκε έξω, νοτιοδυτικά και σκορπίστηκε στις πλαγιές των λόφων βόρεια και νότια της πόλης.

Μέσα στην παλιά πόλη, με σχεδόν 9400 οδούς και σοκάκια, βρίσκεται το πανύψηλο Μεντέρσα Μπου Ινανία, θεολογικό κολέγιο χτισμένο το 1350. Κοντά από αυτό το σημείο υπάρχει το Χένα Σουκ. Είναι αγορά εξειδικευμένη σε βαφές για τα μαλλιά και ταττού για γυναικεία χέρια και πόδια (χένα). Δίπλα από την παλιά πόλη είναι η Φες ελ-Τζντιντ, που φιλοξενεί την Εβραϊκή κοινότητα της πόλης και πολλά ωραία κτίρια. Ανάμεσα σε δυο πόλεις είναι το Νταρ Μπάθα, όπου σήμερα το Μουσείο Ντου Μπάθα. Ο καλύτερος τρόπος να φτάσετε στη Φες είναι με το τρένο από την Ραμπάτ, Μαρακές ή Τανγκιέρ.

Μαρακές
Μαρακές, η πρώην πρωτεύουσα, είναι ένα από τα πιο σημαντικά πολιτιστικά κέντρα του Μαρόκο. Είναι μια πόλη γεμάτη ζωή και γνωστή για τις αγορές της και για τα φεστιβάλ της. Η καρδιά της πόλης χτυπάει στην “Place Djemaa el-Fna”, μια τεράστια πλατεία στην παλιά πόλη. Είναι γεμάτη με σειρές από ανοικτά περίπτερα με φρούτα και μπαχαρικά που γεμίζουν τον αέρα με μεθυστικά αρώματα. Ταχυδακτυλουργοί, παραμυθάδες, γητευτές φιδιών, μάγοι και ακροβάτες, καταλαμβάνουν τον υπόλοιπο χώρο. Τα «Σουκ» (οι αγορές) εδώ είναι από τις καλύτερες σε όλο το Μαρόκο και η εξερεύνηση της παλιάς πόλης είναι εύκολη και φθηνή.

Ανάμεσα σε πολλά αξιοθέατα της αρχαιότητας, τα πιο γνωστά είναι το σπάνιο τζαμί Κούμπα Μπααντίν, το θαυμάσιο τζαμί Κουτούμπια και το Παλαί Νταρ Σι Σαϊντ (Μουσείο της Μαροκινής Τέχνης). Υπάρχουν τακτικά δρομολόγια με τρένα και λεωφορεία προς την Καζαμπλάνκα και το Ραμπάτ.

Τανγκιέρ
Πρόκειται για ένα συναρπαστικό είδος πόλης και δημοφιλές λιμάνι εισόδου τουριστών, η Ταγκιέρ επίσης φιλοξενεί μερικά από τα καλύτερα πορνεία στον κόσμο. Τοποθετημένη στο πιο βόρειο σημείο του Μαρόκο (πινέζα), η διεθνής γεύση της παραμένει ιδιαίτερη, όπως παραμένει και η φήμη της για τις εμπνευσμένες, ύποπτες και σκοτεινές συναλλαγές και τα ξένα «στοιχεία» στο λιμάνι.

Το κεντρικό Πετίτ Σόκκο είναι το κέντρο του ενδιαφέροντος. Στις παλιές μέρες, όταν η Τανγκιέρ ήταν διεθνής ουδέτερη ζώνη, η πόλη προσέφερε το υπόβαθρο για τον πιο εξαθλιωμένο τρόπο ζωής, ο οποίος δεν εξαφανίστηκε ακόμα και στις μέρες μας. Με τις παιδοφιλικές σκηνές παραπλεύρως, το φρούριο είναι αυτό που ενδιαφέρει τους περισσότερους επισκέπτες. Μέσα στο φρούριο υπάρχει το Νταρ ελ-Μαχζέν, το παλάτι του πρώην σουλτάνου, που σήμερα είναι ένα καλό μουσείο. Το διπλανό Μουσείο της Αμερικανικής Λεγεώνας είναι η καλύτερη υπενθύμιση, ότι το Μαρόκο ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Αμερικής. Η Τανγκιέρ βρίσκεται 5 ώρες μακριά από τη Ραμπάτ με το τρένο, ή μπορεί κανείς εύκολα να φτάσει εκεί με το φέρρυ από την Ισπανία ή το Γιβραλτάρ.
 
Έξω από τα συνηθισμένα
Εσαουίρα
Αυτή η πόλη είναι το πιο δημοφιλές παραθαλάσσιο σημείο του Μαρόκο για τους ανεξάρτητους ταξιδιώτες. Πολύ σπάνια θα βρει κανείς ένα τουριστικό πακέτο σε αυτήν την πόλη. Όμως, όπως πάνε τα πράγματα, αυτό δεν θα αργήσει να αλλάξει. Η Εσαουίρα έχει πανέμορφη παραλία που εκτείνεται για χιλιόμετρα προς το Νότο. Εκείνοι που βαρέθηκαν το άγχος και την κίνηση των μεγάλων πόλεων θα χαρούν πολύ όταν ακούσουν μια συνοπτική περιγραφή αυτής της πόλης... BR>
Τα φρούρια της παλιάς πόλης είναι μείγμα Πορτογαλικής, Γαλλικής και Βερβέρικης στρατιωτικής αρχιτεκτονικής και ο τεράστιος όγκος τους προσδίδει στην πόλη έντονη αίγλη. Το Σκάλα ντου Πορτ, σχεδιασμένο για να προστατεύει την πόλη από θάλασσα, έχει υπέροχη θέα και είναι επίσης το μέρος όπου ο Όρσον Ούελς γύρισε την ταινία του «Ο Οτέλο».

Ταφραούτ
Αυτή η άφαντη πόλη που βρίσκεται περίπου στο μέσο της Ατλαντικής ακτής του Μαρόκο, είναι καλή βάση για πεζοπορικές εξορμήσεις στους γειτονικούς λόφους και στα Βερβέρικα χωριά. Μόλις έξω από την πόλη υπάρχει εκκεντρική σειρά από βαμμένους βράχους. Ο Βέλγος καλλιτέχνης που βρίσκεται πίσω από αυτό το παράξενο αξιοθέατο, διάλεξε μερικούς στρογγυλούς ογκόλιθους για να διαμορφώσει την περιοχή σαν το κανναβόπανό του.

Τόντρα Γκόργκε
Κοντά στην πόλη του Μεγάλου Άτλαντα, την Τινερχίρ, στο τέλος της πολύβλαστης κοιλάδας με φοίνικες και χωριά από λασπότουβλα, περιορισμένη από άγονα, κακοτράχαλα βουνά, βρίσκεται μια από τις πιο φανταστικές, φυσικές τοποθεσίες του Μαρόκο. Είναι το φαράγγι Τόντρα Γκόργκε. Περίπου 300μ. ύψος και μόλις 10μ. πλάτος, στο πιο στενό σημείο του και με κρυστάλλινα νερά να ρέουν ανάμεσα.

Παρ’ όλο που το κύριο φαράγγι μπορεί να εξερευνηθεί μέσα σε μισή μέρα, εκείνοι που διαθέτουν περισσότερο χρόνο θα πρέπει να κατευθυνθούν πάνω στο φαράγγι προς το Τινερχίρ. Εκεί υπάρχουν μερικά φρούρια και οι άνθρωποι στην περιοχή είναι πάρα πολύ φιλικοί. Η αναρρίχηση πάνω στην κατακόρυφη βραχώδη επιφάνεια του φαραγγιού άρχισε να γίνεται πολύ δημοφιλής και το κάμπινγκ γύρω από τη βάση του, αποτελεί επίσης ελκυστική επιλογή.

Υπάρχουν αρκετά ξενοδοχεία στο φαράγγι και στη γύρω περιοχή. Για τους περιπετειώδεις, ένα δίκτυο από δύσκολα μονοπάτια συνδέουν σποραδικά χωριά ανάμεσα στα βουνά του Ψηλού και Μέσου Άτλαντα. Τακτικά δρομολόγια λεωφορείων περνάνε από Τινερχίρ στην διαδρομή μεταξύ Μαρακές και Ερ-Ραχιντία.

Βολούμπιλις
Είναι το σημείο με τα περισσότερα και καλύτερα διατηρημένα Ρωμαϊκά αρχαία σε όλο το Μαρόκο. Τα αρχαία αυτά χρονολογούνται από το 2ο και 3ο αιώνα, όμως οι ανασκαφές αποκάλυψαν ότι όλη η περιοχή αρχικά κατοικήθηκε από Καρθαγενείς εμπόρους πολύ νωρίτερα. Η σήμανση είναι ελάχιστη και για αυτό συνιστάται πρόσληψη ενός ξεναγού. Στην περιοχή υπάρχουν ξενοδοχεία και κάμπινγκ.
 
Ιστορία
Αντίθετα με άλλα ΒορειοΑφρικανικά Έθνη, το μεγαλύτερο μέρος του Μαρόκο ήταν υπό κατοχή μιας μεγάλης ομάδας ανθρώπων τόσο καιρό, όσο η ιστορία μπορεί να καταγράψει. Οι Βέρβεροι ή οι Ιμαζιγκχέν (άνθρωποι της γης), εγκαταστάθηκαν στην περιοχή χιλιάδες χρόνια πριν και κάποτε ήλεγχαν όλο το έδαφος από το Μαρόκο μέχρι την Αίγυπτο. Χωρισμένοι σε φυλές, πάντα υπερασπίζονταν την ανεξαρτησία τους με ζήλο. Αυτός ο ζήλος για ανεξαρτηρσία είναι που βοήθησε στην διατήρηση ενός από τους πιο σαγηνευτικούς πολιτισμούς.

Οι πρώτοι Βέρβεροι δεν κινήθηκαν από τους Φοίνικες, ακόμα και οι Ρωμαίοι δεν κατάφεραν να αναστατώσουν τον Βερβέρικο τρόπο ζωής μετά την καταστροφή της Καρχηδόνας το 146π.Χ. Ως γνωστόν οι Ρωμαίοι κυριαρζούσαν επί μακρόν και εν ειρήνη, και κατλα την κυριαρχία τους ιδρύθηκαν πολλές πόλεις,ενώ οι Βέρβεροι των παράκτιων περιοχών έγιναν «αδέσποτα ζώα» των πόλεων. Ο Χριστιανισμός έφτασε τον 3ο αιώνα μ.Χ., αλλά και πάλι οι Βέρβεροι απέσπασαν την παραδοσιακή απέχθεια των αρχών με βασιλιά τον Ντονάτους (ηγέτης της Χριστιανικής σέκτας που ισχυρίστηκε ότι οι Ντονατίστες είναι αυτοί που όρισαν την πραγματική εκκλησία).

Το Ισλάμ διαχύθηκε στην παγκόσμια σκηνή τον 7ο αιώνα, όταν οι Αραβικές στρατιές ξεχύθηκαν από την Αραβία. Γρήγορα κατέκτησαν την Αίγυπτο. Στις αρχές του 8ου αιώνα οι Άραβες ήλεγχαν όλη την Βόρεια Αφρική. Μέχρι τον επόμενο αιώνα η περισσότερη από την Βόρεια Αφρική έχει χωριστεί σε τμήματα και με την πάροδο του χρόνου το ενωμένο Μαρόκο σταθερά μεγάλωνε. Μια δογματική Βερβέρικη κίνηση ξεσηκώθηκε μέσα από το χάος που προκάλεσε η Αραβική εισβολή και κατέκτησε όλο το Μαρόκο και την Μουσουλμανική Ανδαλουσία (στην Ισπανία). Οι Αλμοράβιδες ίδρυσαν το Μαρακές ως την πρωτεύουσά τους, αλλά σύντομα αντικαταστάθηκαν από τους Αλμοχάδες.

Κάτω από νέους ηγέτες ιδρύθηκαν επαγγελματικές αστικές υπηρεσίες και οι πόλεις όπως η Φες, Μαρακές, Τλεμσέν και η Ραμπάν έφτασαν στην κορυφή της πολιτιστικής τους ανάπτυξης. Αργότερα όμως, όταν αποδυναμώθηκαν από τις Χριστιανικές ήττες στην Ισπανία, και πληρώνοντας το τίμημα υπέρογκων φόρων, η Μουσουλμανική (ή η Μαυριτανική) εξουσία άρχισε να εξασθενεί. Στην θέση τους ήρθαν οι Μερένιδες, από την Μαροκινή ενδοχώρα, και όλη η περιοχή άνθησε ξανά μέχρι την πλήρη κατοχή της Ισπανίας από τους Χριστιανούς, το 1492, τότε που ξέσπασε εξέγερση, η οποία εξάλειψε την νέα δυναστεία μέσα σε 100 χρόνια.

Μετά από μερικές ανόδους και πτώσεις σύντομων δυναστειών, η οικογένεια Αλαβίτε το 1630 εξασφάλισε σταθερότητα με ασφυκτική πίεση, που παραμένει ακλόνητη έως και σήμερα. Παρ’ όλο που τα πράγματα δεν ήταν πάντοτε ομαλά, η πραγματική αυτή δυναστεία κατάφερε να κρατήσει το Μαρόκο ανεξάρτητο για πάνω από 3 αιώνες.

Μπήκε στο Ευρωπαϊκό εμπόριο στα τέλη του 19ου αιώνα και μέσα από μακρύ δρόμο αποικιακών μεταμορφώσεων. Ξαφνικά η Γαλλία, η Ισπανία και η Γερμανία άρχισαν να πιέζουν την χώρα λόγω της στρατηγικής της θέσης και των πλούσιων εμπορικών πόρων. Η Γαλλία κέρδισε και ουσιαστικά κατέκτησε ολόκληρη τη χώρα μέχρι το 1912. Η Ισπανία αρκέστηκε σε μικρό παράκτιο προτεκτοράτο και η Τανγκιέρ ανακοινώθηκε ως διεθνής ουδέτερη ζώνη.

Ο πρώτος γάλλος στρατηγός, Marshal Lyautey, σεβάστηκε σχετικά την Αραβική κουλτούρα. Τίμια αντιστάθηκε στην πρόταση να καταστρέψουν τις Μαροκινές πόλεις και δίπλα τους να χτίσουν Γαλλικές villes nouvelles (νέες πόλεις). Έκανε την Ραμπάτ νέα πρωτεύουσα και ανέπτυξε το λιμάνι της Καζαμπλάνκα. Ο σουλτάνος παρέμεινε, αλλά μόνο σαν «διακοσμητικό στοιχείο». Οι διάδοχοι του Lyautey δεν ήταν τόσο ευαίσθητοι. Οι προσπάθειές τους να επιταχύνουν την Γαλλική επικράτηση, παρότρυναν τους ανθρώπους των Ψηλών Βουνών να ξεσηκωθούν κατά και των δύο κατοχικών δυνάμεων. Ο ηγέτης τους ήταν ο Βέρβερος Αμπντ ελ-Κριμ. Μόνο το Γάλλο-Ισπανικό συμμαχικό στράτευμα που αριθμούσε πάνω από 25000 άντρες κατάφερε να αναγκάσει τον Αμπντ ελ-Κριμ να παραδοθεί το 1926. Μέχρι το 1930, περισσότεροι από 200.000 Γάλλοι έκαναν το Μαρόκο σπίτι τους. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου οι συμμαχικές δυνάμεις χρησιμοποιούσαν το Μαρόκο ως βάση τους, για να διώξουν τους Γερμανούς έξω από την Βόρεια Αφρική.

Όταν ο πόλεμος τελείωσε, ο Σουλτάνος Μοχάμεντ Ε’, εμψύχωσε ένα επαναστατικό κίνημα για ανεξαρτησία, το οποίο οδήγησε την χώρα στην ελευθερία το 1956. Η Τανγκιέρ επίσης ενσωματώθηκε στα εδάφη του Μαρόκο, αλλά οι Ισπανοί αρνήθηκαν να παραδώσουν τις βορειότερες πόλεις Σεούτα και Μελίλα (που μέχρι και σήμερα παραμένει τελευταία ισχνή απαίτηση των Ισπανών για τα Αφρικανικά εδάφη).

Ο Μοχάμεντ Ε’ ανακοίνωσε τον εαυτό του Βασιλιά του Μαρόκο το 1957 και τέσσερα χρόνια μετά τον αντικατέστησε ο γιος του, ο Χασάν Β’. Αυτός ο πλέον δημοφιλής ηγέτης, κατάφερε να μπει στην καρδιά και μυαλό των υπηκόων του, κάνοντας την Πράσινη Πορεία στην Δυτική Σαχάρα, την περιοχή που τότε ακόμα κρατούσαν οι Ισπανοί. Με την δύναμη των 35000 εθελοντών, νίκησαν τους υπεροπτικούς Ισπανούς και ενσωμάτωσαν και αυτήν την περιοχή (που είναι πλούσια σε μεταλλικά στοιχεία) στα εδάφη της πατρίδας τους.

Αλλά το 1960 έγινε ξεκάθαρο ότι οι περίπου 100.000 κάτοικοι της «περιοχής» ήθελαν ανεξαρτησία. Το Λαϊκό Μέτωπο Δυτικής Σαχάρας για την Ανεξαρτησία, με ηγέτες τον Σαγκουία αλ-Χάμρα και τον Ριο ντε Όρο (Πολισάριο), δεν πήρε με ελαφρά καρδιά την εισβολή και έχει εμπλακεί σε μακροχρόνιο και σκληρό πόλεμο της ανεξαρτησίας από το Μαρόκο. Το 1991, τα Ενωμένα Έθνη κατάφεραν να φέρουν τις δυο πλευρές σε κατάπαυση πυρός και πρόσφατα αποφάσισαν «να παραμείνουν επί του θέματος». Με άλλα λόγια, η κατάσταση στη Δυτικής Σαχάρα παραμένει αμφισβητήσιμη χάρη στην συνεχή επίδειξη δύναμης από το Μαρόκο. Καθώς οι ίδιοι οι Μαροκινοί επιδοκίμασαν την εισβολή, οι άλλοι γείτονές τους, η Αλγερία, δεν ήταν ευτυχισμένοι, σχεδόν το ίδιο όσο και οι κάτοικοι της Δυτικής Σαχάρας. Οι σχέσεις του Μαρόκο με αυτήν την χώρα, ταλαιπωρημένοι από τους πολέμους, από τότε ήταν πάντοτε ισχνές.

Τον Ιούλιο του 1999 ο Βασιλιάς Χασάν Β’, που πάντα υπηρετούσε σαν απόλυτος μονάρχης (παρ’ όλες τις πρόσφατες ημί-δημοκρατικές αλλαγές στο Σύνταγμα) για 38 χρόνια, αντικαταστάθηκε από το γιο του, τον πρίγκιπα σιντί Μοχάμεντ. Ο Βασιλιάς Μοχάμνετ ΣΤ’ υποσχέθηκε να σταματήσει την διαφθορά στην κυβέρνηση, να δώσει περισσότερη ελευθερία στον Τύπο και να εγκαταστήσει Δημοκρατική διακυβέρνηση στη χώρα, μόλις του δοθεί η ευκαιρία. Ο κυβερνητικός μηχανισμός όντως λειτουργούσε με πολλή υπεροψία και ο Μοχάμεντ ζήτησε συγγνώμη από τους 2 δημοσιογράφους που φυλακίστηκαν για τα ερωτήματά τους για την πολιτική του πρωθυπουργού. Όμως λίγο αργότερα 7 εφημερίδες έκλεισαν, αφού παρεξήγησαν την Βασιλική επιείκεια για την αληθινή δημοσιογραφική αυτονομία. Οι προτεινόμενες δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις δεν είναι καθόλου αποδεκτές και έχουν κολλήσει στον φεουδαρχικό φαύλο κύκλο, αλλά φαίνεται πως ο νεαρός Βασιλιάς είναι πρόθυμος να κάνει ότι καλύτερο μπορεί.
 
Πολιτισμός
Το Μαρόκο ανέπτυξε εξεζητημένο συνοθύλευμα καλλιτεχνικών παραδόσεων. Εντυπωσιακά δερμάτινα και κοσμήματα, και θρυλικά χαλιά. Η μουσική πηγάζει από το κλασσικό στυλ ανεπτυγμένο στη Μουσουλμανική Ισπανία και τις μουσικές παραδόσεις των ντόπιων Βέρβερων και περνάει μέσα από τις σημερινές διακυμάνσεις της Αφρικάνικης και Γαλλικής ποπ και ροκ μουσικής. Δοκιμάστε το κουσκούς με γλυκό τσάι μέντας και θα καταλάβετε περίπου την πολιτιστική «νοστιμιά» του Μαρόκο.

Καθώς μοιάζει περισσότερο με την Αλγερινή, η μουσική έχει όλο και περισσότερη δύναμη στο Μαρόκο. Παρόλο που οι ρυθμοί της είναι καθαρά ΑραβοΑφρικάνικοι (έχει και πολλά στοιχεία από Βεδουίνικη μουσική), το στυλ της είναι πιο δυτικοποιημένο, συνδυάζοντας ποικιλία ηλεκτρονικών μουσικών οργάνων για να δημιουργήσουν υπνωτικά εφφέ.

Σύμφωνα με την Μαροκινή Ισλαμική γραμμή, σε σύγκριση με τις περισσότερα Αφρικάνικα έθνη, ο χορός έχει σχετικά καλή αντιμετώπιση (θεωρετικά οι μουσουλμάνες δεν πρέπει να γλεντάνε). Έτσι καθώς ο κυκλικός χορός γνωστός ως αχίντους, είναι αρχαίος και συμβολικός για τους Βέρβερους, πλέον πια δεν θα δείτε αποκεφαλισμούς κοτόπουλων. Ευτυχώς!
 
Περιβάλλον
Το Μαρόκο συνδυάζει σχεδόν απίθανα την άμμο, τη θάλασσα και το χιόνι, με τρόπο που μόνο οι άνθρωποι της Club Med μπορούν να ονειρεύονται. Οι Νότιες ακτές εκτείνονται μέχρι τη Δυτική Σαχάρα, καθώς στον βορρά όλος ο Μαροκινός πληθυσμός γεμίζει τις πλαγιές των λόφων στους πρόποδες της οροσειράς του Άτλαντα, που συχνά είναι καλυμμένες με χιόνι. Τα βουνά προσφέρουν φυσική προστασία από τα επικίνδυνα θορυβώδη πλήθη του ανατολικού γείτονα της χώρας, την Αλγερία.

Ανάμεσα στα βουνά και τη Μαροκινή Ατλαντική ακτή υπάρχουν οροπέδια και πεδιάδες που είναι εύφορα και καλά ποτισμένα με πλούσια υπόγεια ρεύματα. Στο μακρύ Νότο, στην κόψη του Αντί Άτλαντα, τα φαράγγια, σαν ποτάμια που ρέουν στις βάσεις τους, σταδιακά σβήνουν στην ατελείωτη άμμο της απέραντης Σαχάρα.
 
Πως θα φτάσετε εκεί
Καζαμπλάνκα, Τανγκιέρ, Αγκαντίρ και Μαρακές, το Μαρόκο έχει καλή σύνδεση με την Ευρώπη, Αφρική και Μέση Ανατολή. Μπορείτε άφοβα να ΄ρθείτε με δικό σας αυτοκίνητο. Υπάρχουν πολλά φέρρυ, που εκτελούν δρομολόγια μεταξύ της Αλγκερίκας της Ισπανίας και των Μαροκινών πόλεων Τανγκιέρ και Σεούτα.

Η Αλγερία είναι ακόμα σε κατάσταση εμφυλίου πολέμου και παραμένει ανασφαλής τουριστικός προορισμός. Τα σύνορα μεταξύ Μαρόκο και Αλγερίας έχουν κλείσει το 1994 και αυτό δεν φαίνεται να αλλάζει σε σύντομο μέλλον. Παρόλο που η απόφαση των Ηνωμένων Εθνών για την κατάπαυση του πυρός διατήρησε ήσυχη τη Δυτική Σαχάρα από το 1991, η διάσχιση των συνόρων προς τη Μαυριτανία δεν είναι άμεση (αλλά διευκολύνεται). Αψηφώντας τις δυσκολίες, εκατοντάδες ψυχές που αναζητούν την περιπέτεια διασχίζουν αυτήν την περιοχή με τα 4χ4 και τις μηχανές τους. Δεν θα πάρει πολύ καιρό που θα μπορέσετε να κάνετε αυτό το ταξίδι και με κάποιο είδος μέσων δημόσιας μεταφοράς. Η διαδρομή προς τη Μαυριτανία ξεκινάει από την Ντάχλα, οδηγεί νότια, παράλληλα με την ακτή για 367 χλμ μέχρι τη συνοριακή πόλη Νουαντχίμπου, και μετά συνεχίζει και πάλι νότια παράλληλα με την ακτή μέχρι την πρωτεύουσα της Μαυριατανίας, την Νουακτσότ.
 
Περιπλανώμενοι
Αν ο χρόνος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός σας, και έχετε μερικά χρήματα παραπάνω να ξοδέψετε, τότε σας συστήνουμε να χρησιμοποιήσετε τις αεροπορικές μετακινήσεις, που καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος της χώρας. Ο Οργανισμός Σιδηροδρομικών Μεταφορών του Μαρόκο (ONCF) συντηρεί και διαχειρίζεται το πιο καλό και πιο σύγχρονο σιδηροδρομικό δίκτυο σε όλη την Αφρική. Το δίκτυο συνδέει όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα. Τα τραίνα γενικά είναι άνετα, γρήγορα και σαφώς καλύτερη επιλογή από τα λεωφορεία, τουλάχιστον επειδή σε όλες τις νυχτερινές διαδρομές προσφέρεται κρεβάτι. Οι γραμμές πηγαίνουν νότια μέχρι την Μαρακές. Αλλά αν χάσετε το τραίνο σας, τότε τα υπεραστικά λεωφορεία είναι η τελευταία σας επιλογή. Το δίκτυο των υπεραστικών λεωφορείων είναι πυκνό και αποτελεσματικό στις περισσότερες περιοχές. Το δίκτυο αυτό χρησιμοποιούν και τα ναυλωμένα ταξί, που συνήθως είναι μινιβαν και εκτελούν συγκεκριμένο δρομολόγιο, επιβιβάζοντας και αποβιβάζοντας άτομα στον δρόμο τους. Αυτά είναι οι άμαξες των Μαροκινών δρόμων, συνήθως πεπαλαιωμένα Μερσέντες να τρέχουν με ταχύτητα στους αυτοκινητόδρομους, ή μαζεμένα σε «αγέλες» δίπλα από τις στάσεις λεωφορείων. Αυτά τα «μοιραζόμενα ταξί» είναι μεγάλη υπηρεσία του δικτύου μαζικών μεταφορών του Μαρόκο και συνδέουν τις γειτονικές πόλεις και έτσι μπορείτε να πηγαίνετε από μια πόλη σε άλλη στον δρόμο σας για τον τελικό προορισμό. Οι τιμές είναι στάνταρ και σε γενικές γραμμές είναι λίγο πιο ψηλές από το ναύλο των λεωφορείων.

Η ενοικίαση των αυτοκινήτων στο Μαρόκο δεν είναι φθηνή, αλλά μπορείτε να πετύχετε καλύτερες συμφωνίες με μικρότερα γραφεία. Το πετρέλαιο είναι διαθέσιμο παντού. Να έχετε υπ’ όψη ότι οι δρόμοι στο Μαρόκο είναι γεμάτοι από αστυνομικούς και διόδια.

Οι μεγαλύτερες πόλεις έχουν φορέα αστικών μεταφορών, κάτι σαν (ΟΑΣΑ ή ΟΑΣΘ). Τα ταξί όμως είναι το συνηθισμένο μέσο μετακινήσεων στις περισσότερες πόλεις. Μεταφέρουν μόνον μέχρι τρεις επιβάτες και είναι χρήσιμα για να αποφύγετε την ζέστη και την κούραση, καθώς και τους τσαντάκηδες.


Σημείωση: Προσπαθούμε να κρατήσουμε την ιστοσελίδα μας ενημερωμένη. Οι πληροφορίες προσφέρονται όπως είναι ("as is") και η εταιρεία δεν αναλαμβάνει ευθύνες για κάθε απώλεια πραγμάτων, βλάβες, παρεξηγήσεις και ταλαιπωρία μεμονωμένων ταξιδιωτών που μπορεί να προκύψει λόγο των πληροφοριών αυτών. Αν ταξιδεύετε μόνοι σας, θα πρέπει να επιβεβαιώνετε τις σημαντικές πληροφορίες όπως έκδοση βίζας, ασφάλεια και υγεία, τελωνεία και μεταφορές. DAYRISE Holidays αναλαμβάνει ευθύνες εκτέλεσης εκδρομών όπως ακριβώς αναφέρονται στα προγράμματά μας. Καθώς επίσης να σας ενημερώσει για όλα τα απαραίτητα έγγραφα, αλλά και να αναλάβει την έκδοσή των.


Let's socialize




© 2019 | Όροι Συμμετοχής
All Rights Reserved


Head Office:

4, Venizelou str
Thessaloniki, 54624

Phone

+30 2310 222413

Email
salesdayrisegr@gmail.com
Corfu Branch Office:

1, Agias Sofias str
Corfu, 49 100

Phone

+30 2661401851

Email
vs@dayrise.gr
Newsletter


Εξυπηρέτηση Πελατών
2310 222413
salesdayrisegr@gmail.com
Αρχική | Ξενοδοχεία | Πτήσεις | Ταξίδια | Last Minute | Επικοινωνία | Όροι Συμμετοχής